{"id":86912,"date":"2026-10-22T19:44:38","date_gmt":"2026-10-22T17:44:38","guid":{"rendered":"https:\/\/www.dainichi-europe.de\/magazin-niigata-feste\/"},"modified":"2026-10-22T21:09:44","modified_gmt":"2026-10-22T19:09:44","slug":"magazin-niigata-feste","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.dainichi-europe.de\/nl\/magazin-niigata-feste\/","title":{"rendered":"Vuur, ballonnen en stieren"},"content":{"rendered":"
\n
\n
\n <\/span>\u796d\u308a<\/span>matsuri<\/span>\n <\/div>\n
\n

Vuur, ballonnen en stieren<\/h1>\n

Een kleine reisgids voor koiliefhebbers: wat je in Niigata naast koi nog kunt beleven, verteld door het jaar heen.<\/p>\n<\/p><\/div>\n<\/header>\n

Vuurwerk tijdens de Katakai-matsuri in Ojiya.<\/p>\n

\n

Toen professor Harry Palm me vroeg wat ik hem op onze gezamenlijke reis naar Japan in september 2026 kon laten zien, stond natuurlijk de vis voorop: de aquacultuur, de kwekers, de mudponds in de bergen. Maar wie voor het eerst naar Niigata komt, moet ook iets van het land zien. Dus keek ik op de website van de stad Ojiya en op de site van ons hotel. Daar stuitte ik steeds weer op dezelfde drie evenementen: het ballonfestival, het stierengevecht en het grote vuurwerk.<\/p>\n

Een vierde kwam onderweg erbij. Overal in de bergen stonden rekken waaraan de rijstschoven drogen, en Harry wilde weten wat daarmee aan de hand was. Het antwoord bracht ons midden in de winter, bij een vuur waarboven de kinderen inktvis roosteren. Uit deze vier verhalen is deze kleine reisgids ontstaan. Hij volgt het jaar, want elk van deze feesten heeft zijn eigen tijd. Wie als koiliefhebber naar Niigata reist, kan zijn reis daarop afstemmen.<\/p>\n

ine<\/span>\u7a32<\/span><\/span><\/div>\n

Herfst: rekken vol rijst<\/h2>\n

Na de oogst in de herfst hangen de boeren in Niigata hun rijstschoven aan hoge rekken van houten palen, stokken en touwen, vaak tussen oude ceders aan de rand van de terrasvelden. Daar drogen de schoven met korrels en al langzaam aan de lucht. Pas daarna wordt er gedorst, en wat overblijft is het stro.<\/p>\n

Dit stro was vroeger een waardevolle grondstof. Op oude afbeeldingen van het werk op het land zie je de boeren in regencapes van rijststro. En tot op de dag van vandaag bouwt men er in de winter iets heel bijzonders van.<\/p>\n<\/section>\n

\n \"Lang
Rijstschoven te drogen aan het rek. Onderaan hangen de pluimen met de korrels. Oktober 2010.<\/figcaption><\/figure>\n
\n
\n \"Leeg
\n \"Droogrek
Lege rekken, klaar voor de volgende oogst. Oktober 2011.<\/figcaption><\/div>\n

Januari: het strovuur<\/h2>\n

Voor het kleine nieuwjaar, rond half januari, bouwen de dorpen van rijststro enorme kegels, als een reusachtige kerstboom van stro. In Niigata heet dit vuur meestal Sai-no-Kami. Daarin verbrandt men de nieuwjaarsversiering en vraagt men om gezondheid voor het nieuwe jaar. Voor mij heeft het ook iets van ons carnaval: je verjaagt de winter, en het hele dorp komt samen.<\/p>\n<\/section>\n

\n \"Hoge
Een strovuur voor het kleine nieuwjaar, januari 2016.<\/figcaption><\/figure>\n
\n
\"De
De vlammen slaan erdoor.<\/figcaption><\/figure>\n
\n

Als de kegel wordt aangestoken, stijgt eerst dichte witte rook op, dan slaan de vlammen erdoor, en ten slotte stort het geheel in.<\/p>\n

Dan komt het moment waarop de kinderen hebben gewacht: aan lange bamboestokken houden ze gedroogde inktvis in de gloed en roosteren hem, zoals bij ons het stokbrood.<\/p>\n<\/p><\/div>\n<\/section>\n

\n
\n
\"Brandende
Het hele dorp kijkt toe.<\/figcaption><\/figure>\n
\"Na
Aan het eind wordt aan lange stokken inktvis geroosterd.<\/figcaption><\/figure>\n<\/p><\/div>\n

Februari: ballonnen in de sneeuw<\/h2>\n

Eind februari stijgen boven de besneeuwde velden van Ojiya kleurige heteluchtballonnen op. Het ballonfestival bestaat sinds 1977. De teams varen daarbij ook een wedstrijd waarbij het erom gaat zo dicht mogelijk bij een doel te landen.<\/p>\n

Mijn foto's ervan zijn helemaal toevallig ontstaan. Ik stopte bij een Seven-Eleven om een kop koffie te halen, en aan de overkant van de straat kwamen de ballonnen naar beneden. Ik heb een tijdje gekeken, een paar foto's gemaakt en ben verder gereden. Typisch Japan: naast de elektriciteitspaal met het bord van de supermarkt zweeft ineens een ballon boven de sneeuw.<\/p>\n

\n
\"Veel
Ballonnen boven de velden van Ojiya.<\/figcaption><\/figure>\n
\"Blauw-gele
Pal boven de straat.<\/figcaption><\/figure>\n<\/p><\/div>\n
\n \"Grote
\n \"Regenboogkleurige
\n \"Blauw-gele
Ballonfestival Ojiya, maart 2014.<\/figcaption><\/div>\n<\/section>\n
\n
hanabi<\/span>\u82b1\u706b<\/span><\/span><\/div>\n

September: Katakai, het grootste vuurwerk<\/h2>\n

Op 9 en 10 september viert het dorp Katakai in Ojiya zijn herfstfeest bij het Asahara-heiligdom, en daar hoort een van de beroemdste vuurwerken van Japan bij. Sinds de Edo-periode worden de vuurwerkbommen als offergave aan het heiligdom opgedragen. Ik was er in 2017 uitgenodigd, en voor mij is het het wereldkampioenschap van het vuurwerk.<\/p>\n

Het hele dorp bouwt op een open terrein een enorme tribune. Elke vuurwerkbom kost een klein fortuin en wordt daarom meestal geschonken door een bedrijf of een vereniging. Voor elke lancering roept de omroeper om wie hem heeft geschonken. Eromheen ontstaat een kleine kermis, en over alles heen klinkt feestmuziek met zang en trommels. Een gigantische sfeer, typisch het oude Japan.<\/p>\n

\n